Το ντεκολτέ της γόβας

To δικό μου βίτσιο είναι Δ΄ βαθμού. Έχει αγγλικό όνομα, όπως κάθε βίτσιο που σέβεται τον εαυτό του: toe cleavage.

Ένας φετιχιστής Α΄ βαθμού είναι σαν τον Μισέλ Πικολί στην «Περιφρόνηση» του Γκοντάρ: σκανάροντας από πάνω μέχρι κάτω το κορμί της Μπριζίτ Μπαρντό, συμπεραίνει πως, αφού αγαπάει κάθε σπιθαμή του, τότε την αγαπάει ολόκληρη.

Οι γάμπες λένε πάντα την αλήθεια για μια γυναίκα

«Συχνά βλέποντας ένα ζευγάρι γάμπες μου ’ρχεται η επιθυμία να τις πάρω και να φύγω. Μόνο αυτές όμως κι έστω μόνο τη μία», γράφει ο Αντώνης Σουρούνης.

Γάμπες, γάμπες, γάμπες! Παιδί φανταζόμουν ένα στενό πεζοδρόμιο στο οποίο πηγαινοέρχονται γυναικείες γάμπες με διαφορετικά παπούτσια, διαφορετικές κάλτσες και με τη φούστα πάντα πάνω απ’ το γόνατο. Γάμπες πάνω σε γόβες με τακούνι μολύβι, σε πάνινα παπούτσια, σε σοσόνια, σε σανδάλια, μισοκρυμμένες μέσα σε μπότες δερμάτινες και λαστιχένιες.